Zaledwie kilkanaście procent – dokładnie na tak niskim poziomie kształtuje się średnie zaangażowanie pracowników w Europie. Biorąc pod uwagę medialne doniesienia wskazujące, że w Polsce odsetek ten wynosi zaledwie 7%, sytuacja może wydawać się wysoce niepokojąca. Jednak zamiast szukać winnych, warto spojrzeć na twarde dane z innej perspektywy. Istnieją środowiska pracy, w których chęć do działania globalnie osiąga najwyższe wskaźniki. Dane z State of the Global Workplace: 2026 Report wskazują, że większa elastyczność i poczucie wyboru częściej wiążą się z wyższym poziomem zaangażowania pracowników.
Europa na zakręcie, czyli gdzie uciekła motywacja?
Zgodnie z najnowszym dokumentem „State of the Global Workplace: 2026 Report” opublikowanym przez instytut Gallup, globalne zaangażowanie pracowników ustabilizowało się na poziomie 20%. Niestety, Europa jako cały region odnotowuje obecnie najsłabszy wynik na świecie, spadając do zaledwie 12%.
Co interesujące, recepta na poprawę tych statystyk może kryć się w modelu, w jakim wykonujemy nasze codzienne zadania. Globalne zestawienia wyraźnie pokazują, że najwyższy odsetek zmotywowanych i oddanych firmie osób (aż 30%) występuje wśród tych, dla których pełna praca zdalna jest standardem. Dla porównania, wskaźnik ten wynosi 25% wśród pracowników hybrydowych oraz 24% w przypadku osób pracujących wyłącznie stacjonarnie, pomimo że profil ich stanowiska pozwalałby na elastyczność.
Te zaledwie 12% zaangażowanych pracowników w Europie to dość smutny obraz, ale to nie jest wina lenistwa, tylko przestarzałego podejścia do pracy. Codziennie widzę, jak praca zdalna potrafi zmienić życie. Kiedy odpuszczamy sztywną kontrolę i dajemy ludziom elastyczność i przede wszystkim zaufanie, oni naturalnie odwdzięczają się zaangażowaniem. Praca zdalna przestała być tylko benefitem i – jak widać – może być skutecznym elementem środowiska pracy, które sprzyja wyższemu zaangażowaniu pracowników. – Martyna Bajun, założycielka portalu z pracą zdalną Jobo.pl
Elastyczność jako katalizator rynkowego optymizmu
Nowoczesny rynek pracy w coraz większym stopniu opiera się na obustronnym zaufaniu. Dane udowadniają, że środowiska dające pracownikom dużą dozę swobody zyskują podwójnie. Kiedy zatrudnieni mają realny wybór co do formy wykonywania swoich obowiązków, nie tylko rośnie ich satysfakcja, ale zdecydowanie łatwiej z optymizmem patrzą na swoją karierę.
Globalnie aż 52% pracowników ocenia, że to dobry moment na poszukiwanie nowego zatrudnienia. Poczucie posiadania sprawczości i opcji wyboru sprawia, że rynek pracy staje się dla nich przestrzenią do wzrostu, a nie źródłem stresu.
Uwaga na menedżerów – to oni potrzebują dziś wsparcia
Analizując przyczyny globalnego spowolnienia, nie można pominąć kluczowego czynnika – wyraźnego zniechęcenia wśród kadry kierowniczej. Zaledwie na przestrzeni roku (między 2024 a 2025) zaangażowanie menedżerów drastycznie spadło z 27% do 22%.
Osoby na stanowiskach zarządczych częściej niż specjaliści i pracownicy liniowi zgłaszają odczuwanie silnego stresu (45%), złości (25%) czy samotności (23%). To potężny sygnał dla organizacji, niezależnie od tego, czy stawiają na model tradycyjny, czy rozproszony. Efektywna praca zdalna i zarządzanie w elastycznym środowisku wymagają od firm mądrego inwestowania w liderów – szkolenia ich z empatii, zaufania oraz komunikacji asynchronicznej. Kiedy menedżerowie czują się zaangażowani, negatywne obciążenia drastycznie spadają, a ogólny dobrostan całego zespołu szybuje w górę.
Otwartość na zmiany a sztuczna inteligencja
Mówiąc o przyszłości, musimy wziąć pod uwagę dynamikę technologiczną. Wdrożenia sztucznej inteligencji budzą mieszane odczucia – w amerykańskich organizacjach wykorzystujących AI, 23% pracowników obawia się likwidacji swojego stanowiska w przeciągu najbliższych 5 lat. W branżach takich jak finanse (32%) czy sektor technologiczny (31%) obawy te są jeszcze wyraźniejsze.
Warto jednak spojrzeć na twarde dane z rynku: masowe redukcje personelu w związku z wdrożeniem sztucznej inteligencji deklarują głównie wielkie korporacje zatrudniające powyżej 10 tysięcy osób (33% z nich planuje cięcia etatów). Z kolei mniejsze organizacje znacznie częściej wykorzystują te innowacje do powiększania zespołów (38%), niż do ich redukcji (23%).
Otwartość na innowacje i gotowość do nauki nowych umiejętności to fundament dzisiejszej odporności zawodowej. Praca zdalna naturalnie kształtuje biegłość cyfrową, dając pracownikom narzędzia i kompetencje niezbędne do płynnej adaptacji w dynamicznie zmieniającej się gospodarce. Taka elastyczność pozwala odkrywać potencjał zawodowy na własnych warunkach, gwarantując rozwój nawet w najbardziej niepewnych czasach.
